ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : گنجینه دانشمندان (جلد پنجم)
از دانشمندان خوى و ادباى این شهرستان و مخلصین پاكدل اهل‏بیت عصمت علیهم‏السلام است كه در خوى نشو و نما یافته و بعد به خراسان و اصفهان و عراق مسافرت نموده و از محضر علماء كسب فیض كرده آنگاه به تبریز مراجعت و در سال 1263 به رحمت حق پیوسته است. تخلص وى فدوى مى‏باشد. فدوى مرد فاضل و كامل و عارف و مداح خاندان رسالت بوده و در مدح حضرت امیرالمؤمنین على بن ابیطالب علیه‏السلام اشعار زیادى گفته كه از آنها قصیده رآئیه او معروف مى‏باشد و این چند بیت زیر آن است: ها على بشر كیف بشر ربه فیه تجلى و ظهر هو والمبدء شمس و ضیاء هو والواجب نور و قمر فلك فى فلك فیه نجوم صدف فى صدف فیه درر جنس الاجناس على و بنوه نوع الانوع الى حادى عشر كل من مات و لم یعرفه موته موت حمار و بقر ما رمى رمیة الا و كفى ما غزا غزوة الا و ظفر اغمد السیف متى قایله كل من جر دسیفا و شهر اذ اتى احمد فى خم غدیر بعلى و على الرحل نبر قبل تعیین وصى و وزیر هل ترى مات نبى و هجر
فعالیت ها : : مشاهیر / عالمان و دانشمندان / دانشمند